Szkolenia dla pracownikow sds

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z materiału rozdrobnionego, z zmianie wędzonki to mięsne przetwory zbudowane z własnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który liczy na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest ustalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego stylu i zapachu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo noszenia w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Jednym z najzwyklejszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest stara szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością lub bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w charakterze między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz potrafi stanowić zabarwiony na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Drugim w kolejności najbardziej powszechnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest modna na całym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

http://erp.polkas.pl/dms-system-zarzadzania-dokumentami/

Specyficzne warunki klimatyczne w naszym świecie doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w końcach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny zawierający nie tylko mięso wieprzowe, ale także duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich obserwacji były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, zatem jej deficyt uzupełniano różnymi typami mięs. W ten rozwiązanie utrwalił żywy do tej pory stereotyp głoszący, iż salami tworzone jest z oślego mięsa, frankfurterki rodzi się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.